Jeśli chodzi o informatykę w szkole, to za moich czasów się pracowało na maszynach typu zx spectrum (podstawówka), spectravideo (technikum) lub wczesne pc xt/at lub (!) macintosh (liceum żony)…

oczywiście nauczycielami informatyki zostawali jacyś natchnieni panowie od biologii, nie kumający wiele więcej niż średnia pani z mięsnego, no ale takie były czasy, internet jeszcze w polsce nie istniał poza wyższymi szkołami może…

Dziś z tego co widzę po siostrze żony jest tak jak piszecie – power point, jakieś tabelki w html i ewentualnie podstawy windowsa… jednak czy jest sens wymagać od nauczyciela informatyki w podstawówce znajomości wszystkich możliwych standardów?

Według mnie lekcje w podstawówce/gimnazjum powinny raczej przedstawić rozległość tematu i dosłownie musnąć bez zagłębiania się w szczegóły (bo w nich diabeł siedzi przecież :P) takie zagadnienia jak budowa kompa, budowa sieci komputerowych, system operacyjny i pakiety biurowe, programy narzędziowe… Ale największy nacisk położyłbym na wyszukiwanie informacji w necie i wykorzystanie praktyczne kompa do rozwiązywania zadań jakie będą w szkole średniej. Dodatkowo może jakieś głębsze informacje o bezpieczeństwie komputerowym (głównie jeśli chodzi o domowe kompy)

W szkole średniej za to bym się bardziej zajął przygotowaniem do wykorzystania kompa w pracy i na studiach.

Nie zapominajmy że do pracy na komputerze w przeciętnym biurze nie potrzebna jest znajomość HTMLa, pascala itd. Nie bądźmy prometeuszami na siłę. Człowiek w społeczeństwie informacyjnym ma się umieć znaleźć w każdej sytuacji, ale przecież nie można mu wszystkiego na starcie ładować do głowy. Raczej nacisk położyć na umiejętność rozpoznania problemu, znalezienia informacji i rozwiązania go, jak najogólniej się da – nie zmuszając do pamięciowego wykucia sekwencji klików w excelu…

Temat jest naprawdę szeroki i chętnie bym podyskutował gdzieś na jakimś forum czy na żywo – jakby co na mojej stronie wkrótce też spróbuję skrobnąć coś w temacie…

Jeśli zaś chodzi o nauczanie informatyki na stopniu ponad gimnazjalnym – i chodzi mi o informatykę, a nie technologię informacyjną, to: a) kołka zainteresowań i wszelkie inne rzeczy rozszerzające program w klasie pierwszej, b) informatyka po tym kursie wstępnym to już algorytmika, to już pewne podstawy pisania w czymś… Tak – czymś, a nie Sing# czy innym nowoczesnym języku. Pewne podstawy i wzorce są koniecznie do imprintowania na tyle mózgów uczniów :)

Tak, brakuje programu nauczania i wykształconych nauczycieli. Wykształconych znaszy się coś więcej niż po trzy miesięcznym kursie, bo taka jest większość. Z zawodu są to matematycy, chemicy i inni. Aż boję się o to co będzie w drugiej klasie? Pewnie Pascal :>

A jak już facetowi zechce się lekcje zrobić, to uczymy się strasznych rzeczy. Cały pierwszy semestr przerabialiśmy MS Office (!), teraz wzięliśmy się za HTML. Zwróciłem facetowi uwagę, że specyfikacja, której on uczy pochodzi z ‘98 roku, i że już dawno wyszedł XHTML ;-) Następny dzień – wychowawca prosi mnie, abym nie dyskutował z nauczycielami.

Ale wracając do twojego wpisu: osobiście nie widzę sensu wyjeżdżania na zachód (jeśli chodzi o IT, bo w sumie na zachodzie bardzo ciekawe kraje są :]) i w przyszłości raczej będę siedział w Polsce. Znajdzie się w naszym kraju kilka pracowni programistycznym na naprawdę wysokim poziomie – myślę, że warto spróbować się tam dostać.

Ale o czym ja mówię? Przecież moje marzenie to utrzymywać się z pieniędzy z reklam AdSense umieszczonych na swoim blogu :D

Nie, Polska nie będzie potęgą informatyczną. Nigdy.